vrijdag 18 maart 2011

zo maar wat

De gehele ochtend vanachter mijn bureau naar een strak blauwe hemel zitten kijken en me verheugen op mijn vrije middag, stap ik op de fiets, vraag ik me vertwijfeld af of ik het vanmorgen allemaal wel helemaal goed gezien heb..... WAAR IS TIE GEBLEVEN.


Bertje V.isscher was hilarisch. Ik hou echt van zijn humor. 't Is soms zo simpel maar geniaal gevonden. Afgelopen woensdag op uitnodiging van zwager en schoonzus mee geweest. Ook oudste mocht mee. Die heeft ook erg genoten.


Van de week ook een lezing over het puberbrein gehad. Heel leerzaam. De hersens zijn nog niet genoeg ontwikkeld om de gevolgen van hun gedrag te kunnen overzien. Ze weten het vaak wel en achteraf ook de spijt, maar de uitdaging is vaak te groot. Ook schijnt verbieden niet echt te helpen, tenminste het doet ze niets. Positief benaderen helpt ze groeien en werkt vaak motiverend dus niet zoals het volgende voorbeeld: Denk niet aan een Roze olifant. Plop daar is ie al in je hoofd, maar benadrukken wat je zelf graag zou willen zien en complimenteren als je signaleert dat ze iets uit zichzelf doen. We weten het vaak wel maar als er hier of daar weer een tas ligt te slingeren, dan wil het niet altijd volgens het boekje gaan.


Van het weekend gelukkig geen bijzonders, dus spontane activiteiten (die zijn vaak het verrassends en het leukst) zullen we wel gaan beleven. Nog even en de boot mag weer in het water en zijn de vrije zondagen echte vakantiedagen. (voor het gevoel dan hè)







1 opmerking:

Jet zei

Oh jij bent al geweest naar ons aller Bert! Over een maand ben ik er ook geweest! Ik heb er zo'n zin in, was je niet doodmoe na afloop?

En ja van dat puberbrein dat wist ik. Ik probeer er altijd wel op te letten als de pubers hier iets doen, of, beter gezegd: veel niet doen. Ach en dan denk ik maar: het zijn schatjes die kinderen van ons en het is vaak ook je eigen machteloosheid als ik weer eens boos op ze ben.