't heeft even geduurd maar hier weer eens een berichtje van mij. Was druk met een studie en van de week m'n papiertje gehaald. Voor dit jaar ben ik er weer klaar mee. Heerlijk. Nu moet het mooie weer nog even blijven. Het liefst 's nachts een buitje en overdag zonneschijn. Daar worden we vrolijk van. Over negen weken alweer naar Zuid Frankrijk. Nu is het aftellen begonnen. We hebben een huisje aan het strand op een niet al te grote camping. Ik boekte het huisje half november en we hadden de laatste aan het strand!! Zelf een mailtje gestuurd in mijn beste Frans. Kom ik op een middag thuis na een rondje met het hondje zegt de oudste: "een Franse mevrouw heeft gebeld over het huisje. Je wilde graag dat en dat nummer maar die is al verhuurd. Ze hebben alleen nog dat nummer en deze houden ze vanmiddag nog even vast dus je moet even terugbellen als je dat huisje wilt". Ja, ja, denk ik. Dat heeft hij begrepen met zijn één jaartje Frans op de middelbare. Ik bel met de Franse mevrouw. Ze herhaalt dus precies wat zoonlief mij verteld heeft. Nou vraag ik je, de oudste leert dus echt wat op die school!!!!
Oudste begint zich al wel te schamen voor z'n mams... Pas moest hij naar de huisarts. Deze is recent verhuisd naar een nieuwe locatie vlak bij zijn school. Hij komt nooit bij de huisarts dus ik dacht, ik ga effe met hem mee, want als ik vraag hoe was het bij de huisarts krijg ik alleen een schouderophaal met de mededeling goed. Na het bezoekje aan de huisarts staan we allebei bij onze fietsen. Ik zie hem een beetje schuchter om zich heen kijken. Dan zegt ie opeens: fiets jij die kant op, dan ga ik die kant op. Hij wil dus niet samen met zijn moeder langs zijn school fietsen. Nou vraag ik je.... Ik heb hem maar alvast vooruit laten fietsen. Ik vond het vroeger ook niet leuk om met m'n moeder gezien te worden. Toe maar.... Het gaat wel weer over, hoop ik ;-).
Groet Wilma
Geen opmerkingen:
Een reactie posten